Zarząd

Zarząd TiFC:

Kazimierz Gierżod - prezes zarządu

Studia pianistyczne odbył pod kierunkiem prof. Margerity Trombini-Kazuro w warszawskiej Akademii Muzycznej im. F. Chopina, którą ukończył z odznaczeniem w roku 1962. Następnie doskonalił swe umiejętności pod kierunkiem prof. Guido Agostiego w Akademii Chigiana w Sienie, uzyskując tam "Diploma di merito".

Na Festiwalu Młodych Muzyków w Gdańsku w roku 1964 zdobył I nagrodę. Od tego czasu stale koncertuje w kraju i za granicą. Występował w wielu krajach Europy, a także w Australii, Kanadzie, Chinach, Japonii, Stanach Zjednoczonych Ameryki Południowej, na Cyprze i w Kuwejcie. Dokonał wielu nagrań dla Polskiego Radia i Telewizji i dla rozgłośni zagranicznych, a także dla wytwórni płytowych w Polsce i w Republice Federalnej Niemiec. W programach koncertowych eksponuje muzykę polską.

Od czasu ukończenia studiów prowadzi również działalność pedagogiczną w macierzystej uczelni, gdzie wykształcił wielu pianistów polskich i zagranicznych.

W 1986 roku otrzymał tytuł naukowy profesora sztuki muzycznej. W latach 1975-1987 był dziekanem Wydziału Fortepianu, Klawesynu i Organów. Dwukrotnie - w latach 1987 i 1990 - powierzano mu stanowisko rektora Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina, a od roku 1999 kieruje II Katedrą Fortepianu w tej uczelni. Prowadzi kursy mistrzowskie w kraju i za granicą, bierze udział w jury międzynarodowych konkursów pianistycznych. Od roku 1988 jest profesorem - gościem Uniwersytetu Soai w Osace.

W roku 2002 został wybrany prezesem Towarzystwa im. F. Chopina w Warszawie.

Albert Grudziński

Muzykolog, teoretyk muzyki, członek Komitetu Honorowego Hommage a`Artur Rubinstein - światowych obchodów poświęconych pamięci Artura Rubinsteina.

Urodzony w Warszawie w rodzinie od kilku pokoleń związanej z tradycjami muzycznymi, jako dziecko pobierał naukę gry na fortepianie, a później również gry na wiolonczeli.

Ukończył wydział teorii muzyki, dyrygentury i kompozycji w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej we Wrocławiu oraz wydział muzykologii na Uniwersytecie Warszawskim. Następnie poświęcił się pracy twórczej. Komponował m.in. muzykę dla potrzeb teatru, w tym do japońskiej bajki "Wieczny żuraw", wystawionej w jednym z warszawskich teatrów i zrealizowanej jako spektakl telewizyjny. Wraz z bratem Antonim napisał książkę „Kult Chopina w Polsce”.

Z Towarzystwem im. Fryderyka Chopina Albert Grudziński był związany przez 27 lat. Za jego dyrekcji Towarzystwo, mimo że pozbawione regularnych dotacji państwowych, rozwinęło działalność we wszystkich dziedzinach - koncertowej, popularyzatorskiej, naukowej. Międzynarodowe Konkursy Pianistyczne im. Fryderyka Chopina, których Albert Grudziński był dyrektorem, zyskały jeszcze większą popularność w kraju i znacznie większy prestiż za granicą. Działo się tak za sprawą wzorcowej wręcz organizacji, wysokiemu poziomowi wykonawczemu i wyjątkowemu, jeśli chodzi o artystyczną rangę, gronu jurorów. Konkurs, zrzeszony w Międzynarodowej Federacji Konkursów Muzycznych w Genewie, cieszy się poparciem najwyższych władz państwowych: Prezydenta RP, który mu patronuje, Prezesa Rady Ministrów i Ministra Kultury, którzy są wśród fundatorów nagród regulaminowych Konkursu.

Kierowane przez Alberta Grudzińskiego Konkursy Chopinowskie zmieniały się, modyfikowały swoją formułę tak, aby można było coraz lepiej oceniać najwybitniejsze talenty pianistyczne z całego świata, a także aby skutecznie promować ideę Konkursu będącego przykładem dla innych imprez tego typu. Albert Grudziński nawiązywał nowe kontakty, owocne dla Konkursów Chopinowskich. Był też zapraszany do jury prestiżowych konkursów muzycznych. Prowadził wykłady na temat patrona Towarzystwa w wielu krajach świata. Był doradcą Konkursów Van Cliburna w Fort Worth w USA.

Do 2011 roku Albert Grudziński był jednym z wicedyrektorów Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina.

Andrzej Jasiński

Wybitny pianista, pedagog nauczający w katowickiej Akademii Muzycznej, którą on sam ukończył z wyróżnieniem w 1959 roku w klasie Władysławy Markiewiczówny.

Profesor Andrzej Jasiński, przewodniczący jury XIV i XV Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w 2000 i 2005 roku.

Przez ponad czterdzieści lat pracy z utalentowaną polską młodzieżą profesor Andrzej Jasiński wykształcił ponad czterdzieścioro absolwentów. Są wśród nich laureaci wielu międzynarodowych konkursów pianistycznych, wśród nich Krystian Zimerman i Krzysztof Jabłoński. Dołączyła do nich ostatnio Beata Bilińska, asystentka profesora, zwyciężczyni Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego w Monza, gdzie otrzymała również nagrodę publiczności.

Nauczanie jest ogromną pasją profesora Jasińskiego, której podporządkował nawet swoją karierę solisty i kameralisty.

A przecież ten laureat Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego Marii Canals w Barcelonie w 1960 roku, student (w latach 1960-1961) Magdy Tagliaferro, ma za sobą znaczące sukcesy estradowe. Jako solista zadebiutował z Orkiestrą RAI w Turynie pod batutą Carla Zecchiego. Potem występował wielokrotnie w krajach Europy (Niemcy, kraje b. ZSRR, Francji,) w Ameryce Południowej i Japonii. Nagrywał dla radia i telewizji w kraju i za granicą, w tym z Wielką Orkiestrą Polskiego Radia i Telewizji (obecnie Narodową Orkiestrą Polskiego Radia), z którą dokonał kilku nagrań archiwalnych. Obecnie występuje i nagrywa z zespołem kameralistów grających na instrumentach dętych w Narodowej Orkiestrze Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach. Na wydanie czeka właśnie płyta z kwintetami W. A. Mozarta z udziałem profesora Jasińskiego.

Pedagogiczną pasją, doświadczeniem i umiejętnościami profesor Jasiński dzieli się także z innymi pedagogami, prowadząc wykłady w polskich i zagranicznych uczelniach. Dotyczą m. in. interpretacji utworów Fryderyka Chopina, które prof. Jasiński ilustruje własną grą. Andrzej Jasiński jest często zapraszany do prowadzenia kursów najbardziej znanych kursów mistrzowskich, organizowanych w takich ośrodkach jak Letnia Akademia Mozarteum w Salzburgu, czy Akademia Pianistyczna "Incontri col Maestro" w Imoli we Włoszech. Doświadczenia i kontakty zdobywane za granicą profesor Jasiński wykorzystuje w pracy pedagogicznej w kraju oraz w pracy jurora najbardziej prestiżowych konkursów, na które jest zapraszany. Są to m. in. konkursy Van Cliburna w Forth Worth (USA), Busoniego w Bolzano (Włochy), Margerite Long-Jacquesa Thibaut w Paryżu, Czajkowskiego w Moskwie, Królowej Elżbiety w Brukseli, konkursy pianistyczne w Japonii, Pekinie i inne.

Bronisława Kawalla - wiceprezes zarządu

Spadkobierczyni i kontynuatorka rodzinnych tradycji muzycznych. Absolwentka - z wyróżnieniem - Akademii Muzycznej w Warszawie, jest laureatką prestiżowych konkursów pianistycznych, w tym triumfatorką Międzynarodowego Konkursu Bachowskiego w Waszyngtonie w 1975 roku. Wybitna pianistka i ceniony pedagog. Swoją wiedzę muzyczną artystka pogłębiała w Paryżu u Nadii Boulanger i Monique Haas oraz u Philippe`a Entremonta w Academie Internationale de Maurice Ravel.

Kariera pianistyczna Bronisławy Kawalii to występy w renomowanych salach koncertowych Europy Kanady, USA, krajów Azji i Ameryki Łacińskiej. Grę polskiej pianistki oklaskiwano na międzynarodowych festiwalach, m. in. w Bratysławie, Mariańskich Łaźniach, Dusznikach, Cheltenham i Baltimore. Bronisława Kawalla występuje również ze znanymi zespołami symfonicznymi, w tym z orkiestrą Filharmonii Narodowej. Koncertowała także z Wielką Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia i Telewizji w Katowicach (obecnie Narodową Orkiestrą Polskiego Radia), z Berliner Sinfonie Orchester, Orkiestrą Radia i Telewizji w Dublinie i wieloma innymi. O tym jak publiczność i krytyka przyjmuje grę Bronisławy Kawalli niech świadczą słowa zawarte w jednej z recenzji, opublikowanej na łamach "Daily Telegraph":  "Bronisława Kawalla znajduje się w czołówce pianistek".

Bronisława Kawalla zajmuje się również - i to z wielkimi sukcesami- pracą pedagogiczną. Przez ponad 30 lat wykształciła ponad 60 absolwentów z kraju i zagranicy, studiujących w jej klasie w warszawskiej Akademii Muzycznej. Z wiedzy i umiejętności prof. Kawalli korzystają nie tylko pianiści w kraju. Profesor Kawalla jest zapraszana do prowadzenia kursów mistrzowskich i wykładów, również za granicą, dotyczących głównie interpretacji utworów Fryderyka Chopina. Osoba polskiej profesor jest znana i ceniona w wielu renomowanych uczelniach USA, Wielkiej Brytanii, Japonii, Niemiec, Hiszpanii, Szwajcarii i innych krajów świata. Jej obecni i byli studenci zdobywają wiele nagród na konkursach pianistycznych w Polsce i poza jej granicami, koncertują na estradach, uczą na wyższych uczelniach i w szkołach muzycznych. Edward Wolanin, Filip Wojciechowski, Paweł Mazurkiewicz oraz Radosław Sobczak, najlepszy z Polaków w XIV Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w 2000 roku, to tylko niektóre nazwiska pianistów uczących się u prof. Bronisławy Kawalli.

Ważne miejsce w życiu profesor Kawalli zajmuje praca społeczna. Do niedawna członkini zarządu Towarzystwa im. Karola Szymanowskiego w Zakopanem, działa obecnie w Towarzystwie im. Fryderyka Chopina - została wybrana wiceprzewodniczącą Zarządu w obecnej kadencji. Profesor Bronisława Kawalla jest członkiem-założycielem Lions Club "Nike" w Polsce.

Działalność artystyczną i pedagogiczną Bronisławy Kawalli doceniono nagrodami Ministra Kultury i Sztuki oraz Ministra Spraw Zagranicznych.

Andrzej Komorowski

Wyróżniony Srebrną Różą za działalność dziennikarską i publicystyczną, kawaler Orderu "Kwiat Dobroczynności", jest z zawodu i wykształcenia seksuologiem, psychoterapeutą i doradcą rodzinnym. Istotne miejsce w jego życiu zajmuje praca dziennikarska, popularyzatorska w dziedzinie seksuologii oraz rozległa działalność społeczna.

Po ukończeniu studiów na Uniwersytecie Warszawskim w Instytucie Profilaktyki i Resocjalizacji, Andrzej Komorowski w latach siedemdziesiątych pracował w Departamencie Kobiet i Rodziny oraz w Departamencie Humanizacji Pracy w Ministerstwie Pracy i Polityki Socjalnej.

W latach 1981-1984 był zastępcą sekretarza generalnego Towarzystwa Rozwoju rodziny, w latach dziewięćdziesiątych ekspertem ONZ - United Nations Development Programme (Program Narodów Zjednoczonych do Spraw Rozwoju) w zakresie polityki społecznej. W tym czasie Andrzej Komorowski doradzał Danucie Wałęsowej w sprawach polityki wobec niepełnosprawnych.

Kolejny rozdział w pracy zawodowej Andrzeja Komorowskiego to sfera mediów: kierowanie audycjami "Radia Nocą" w Programie 1 Polskiego Radia w latach 1994-1998 oraz do roku 2000 wiceprezesura i praca zastępcy redaktora naczelnego "Radia dla Ciebie" Polskiego Radia S.A. Jednocześnie pełnił funkcje eksperta, konsultanta, redaktora i współpracownika m.in. Programu 1 i 3 Polskiego Radia, a także innych radiostacji publicznych oraz komercyjnych, w tym Radia BBC. Jest też zapraszany do programów telewizyjnych w TV Polonia, Polsacie, TVN, Canal+, RTL. Teksty publicystyczne Andrzeja Komorowskiego drukowały czasopisma kobiece, m.in. "Pani", "Kobieta i Życie", "Twój Styl", "Uroda", "Oliwia" oraz "Życie Warszawy" i "Przekrój". Jest członkiem Ogólnopolskiej Rady do Spraw Mediów.

Praca zawodowa to istotna, ale nie jedyna sfera działalności Andrzeja Komorowskiego. Jest społecznikiem i działaczem w dziedzinie kultury. W czasach studenckich szef Jazz Club "Medyk", zajmował także stanowiska sekretarza generalnego Międzynarodowej Fundacji im. Fryderyka Chopina i sekretarza generalnego Fundacji Obrony Godności Niepełnosprawnych "Solidarni".

Członek zarządu Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego, Krajowy Supervisor tego stowarzyszenia, w latach 1985-1990 szef Poradni Małżeńsko-Rodzinnej Towarzystwa Rozwoju Rodziny w Warszawie oraz kierownik Poradnictwa i Lecznictwa Seksuologicznego i Rodzinnego.

Jest autorem lub współautorem opracowań naukowych i popularnonaukowych w tej dziedzinie, takich jak "Seksuologia", "Problemy Rodziny" oraz "Encyklopedia seksuologii" pod redakcją prof. Kazimierza Imielińskiego. Współtworzył również pracę "Poradnictwo przedmałżeńskie i rodzinne" pod red. prof. Mikołaja Kozakiewicza.

Zbigniew Lasocki

Jest pianistą, pedagogiem, profesorem w łódzkiej Akademii Muzycznej, dyrektorem naczelnym Filharmonii im. Artura Rubinsteina w Łodzi, prezesem Łódzkiego Towarzystwa Muzycznego im. Karola Szymanowskiego.

Podczas blisko 40-letniej, nagradzanej przez władze macierzystej uczelni pracy pedagogicznej, profesor Lasocki wykształcił w swojej klasie fortepianu ponad czterdzieścioro absolwentów. Koncertują oni w kraju i za granicą, wielu pracuje na wyższych uczelniach, nie tylko w Polsce, kontynuując dzieło swego profesora jako asystenci, adiunkci, akompaniatorzy.

Profesor Lasocki to wybitny konsultant w dziedzinie pedagogiki fortepianowej, zaś z jego wiedzy i doświadczenia korzysta lub korzystały Centrum Edukacji Artystycznej przy Ministerstwie Kultury i Rada Wyższego Szkolnictwa Artystycznego działająca przy Ministerstwie.

Zbigniew Lasocki jest też członkiem wielu gremiów sędziowskich na konkursach pianistycznych w kraju i za granicą. Zasiada m. in. w jury Międzynarodowych Konkursów im. Karola Szymanowskiego w Łodzi, Konkursu Interpretacji Muzyki Francuskiej, konkursów chopinowskich dla dzieci i młodzieży, Międzynarodowego Konkursu dla Pianistów w Palm Beach na Florydzie i wielu innych.

Profesor Zbigniew Lasocki, solista oraz partner estradowy wielu znakomitych instrumentalistów i wokalistów, występował we wszystkich znaczących centrach kulturalnych kraju oraz zagranicy. Nagrał audycje dla stacji radiowych i telewizyjnych, a także dla potrzeb filmu.

W 1985 roku, ze względu na kontuzję, musiał zrezygnować z dalszej kariery pianistycznej.

Czas profesora Lasockiego wypełnia praca na stanowisku dyrektora naczelnego Filharmonii im. Artura Rubinsteina, a także imponująco rozległa działalność pedagogiczna i społeczna. Działa w Towarzystwie im. Fryderyka Chopina, w którym został wybrany skarbnikiem. W Towarzystwie im. Szymanowskiego pełni funkcję prezesa  już w trzeciej kadencji.

Andrzej Leraczyk

Polonista, były dziennikarz „Wieczoru Wrocławia” i były kierownik Działu Doskonalenia Kadr w WDK w Kaliszu. W 1978 r. podjął pracę w Urzędzie Miejskim Ostrowa Wielkopolskiego (do tej pory), cały czas naczelnik Wydziału Kultury i Sztuki.
Laureat wielu konkursów poetyckich (od 1995); m.in. Częstochowa, Kraszewice, Kraków, Toruń, Sopot. Publikowany m.in. w tomach poezji „Świadectwo obecności”, „Serdeczne strofy”, „Prowincja liryczna. Antologia spotkań po godzinach”, „Ostrowskie adresy Poetyckie”.
Mimo literackich predylekcji najbliższa jest mu muzyka, i to muzyka klasyczna. Animator kultury muzycznej. W latach 1979-1991 współorganizował „Ostrowskie Koncerty z Lilijką” (najstarszy cykl koncertowy w Wielkopolsce). Inicjator w Pałacu Myśliwskim Książąt Radziwiłłów w Antoninie: corocznych „Konfrontacje Chopinowskie” (wakacyjny cykl niedzielnych koncertów), Koncertów Karnawałowych, „recitale rocznicowe” w rocznicę urodzin i śmierci patrona , od 1982 roku współinicjator i dyrektor Międzynarodowych Festiwali „Chopin w barwach jesieni – Antonin” (objętego patronatem Towarzystwa im. Fryderyka Chopina w Warszawie w ramach którego odbyło się 365 koncertów i recitali.
W 2002 r. wznowił organizowane w latach 70. i 80. „Ostrowskie Zaduszki”. Od tego też roku jest autorem wielkiego projektu muzycznego - Ogólnopolskiego Festiwalu Wielkanocnego „Ciemna Jutrznia”.
Wspiera również inicjatywy wydawnicze. Wydawca, redaktor i autor wielu publikacji regionalnych (m.in. monografii „Ostrów Wielkopolski. Dzieje miasta i regionu". Redaguje (publikując liczne artykuły i materiały chopinowskie) wydawany co roku w bogato ilustrowaną książkę Międzynarodowego Festiwalu „Chopin w barwach jesieni”. Jest wydawcą trzech płyt CD z muzyką Fryderyka Chopina i Krzysztofa Komedy Trzecińskiego. Ponadto był współwydawcą serii wydawniczej „Chopin. Antonin”. Jest także autorem artykułów i członkiem komitetu redakcyjnego wydawnictwa „Studia Iudaica Ostroviensia” (od 2007 r.)
W 1986 r. wszedł w skład zarządu (wiceprezes zarządu) reaktywowanego Towarzystwa im. Fryderyka Chopina; po śmierci prezesa Jerzego Koralewskiego w 2015 r. zostaje wybrany na przewodniczącego zarządu koła. Obecnie drugą kadencję zasiada w zarządzie krajowym T i F. Chopina. W 1990 r. jest współzałożycielem – najstarszej w Wielkopolsce charytatywnej organizacji - Stowarzyszenia „Ostrowianie dzieciom specjalnej troski” (od początku pełni funkcję wiceprezesa). Jest pomysłodawcą Gwiazdki na Rynku – corocznej, największej w Wielkopolsce imprezy charytatywnej pn. „Zapal światło ponad nami...”.
Ponadto należy m.in. do Polskiego Związku Filatelistów, Ostrowskiego Towarzystwa Genealogicznego i Stowarzyszenia Przyjaciół Ostrowskiej Synagogi. Od 1993 r. wchodzi w skład kapituły dorocznego plebiscytu „Ostrowianin Roku” (w pierwszym plebiscycie zajął drugie miejsce). Radny Powiatu Ostrowskiego (cztery kadencje) i przewodniczący tej rady (obecnie druga kadencja).
Nagrody i odznaczenia: Brązowy Krzyż Zasługi, Medal Republiki Ostrowskiej, Zasłużony Działacz Kultury, Za zasługi dla Miasta Ostrowa Wielkopolskiego, Zasłużony dla Województwa Wielkopolskiego, Złota Odznaka Polskiego Związku Chórów i Orkiestr, Srebrna Polskiego Związku Filatelistów, Krzyż Sybiraków oraz medalem który najbardziej sobie ceni „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.

Piotr Paleczny

Laureat III nagrody VIII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (1970). Piotr Paleczny naukę gry na fortepianie odbył w Państwowej Szkole Muzycznej I i II st. w Rybniku u Marii Kowalskiej i Karola Szafranka (1953-1964). Studia pianistyczne rozpoczął w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach w klasie prof. Stefanii Allinówny, a następnie kontynuował je w warszawskiej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej pod kierunkiem prof. Jana Ekiera. Dyplom uzyskał w 1970 r.

W 1968 r. Piotr Paleczny otrzymał złoty medal na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Sofii, rok później został laureatem III nagrody Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego w Monachium. Na VII Konkursie Chopinowskim (1970) zdobył III nagrodę, nagrodę Towarzystwa im. Fryderyka Chopina w Warszawie za najlepszą interpretację poloneza Chopina i nagrodę Witolda Małcużyńskiego dla najlepszego Polaka uczestniczącego w Konkursie. W 1972 r. otrzymał dwie nagrody: Złoty Medal w Pleven oraz Grad Prix i Złoty Medal Festiwalu Młodych Solistów w Bordeaux.

Działalność koncertową Paleczny rozpoczął podczas studiów. Występował ze wszystkimi polskimi orkiestrami filharmonicznymi i kameralnymi oraz z Chicago Symphony, Tonhalle Orchester w Zurychu, Royal Philharmonic w Londynie, Concertgebouw w Amsterdamie, BBC Symphony Orchestra, Yomiuri Nippon, RAI, Santa Cecilia, Orquesta National de Mexico, Gewandhaus-Orchester i in. Koncertował w słynnych salach (Carnegie Hall, Teatro Real w Madrycie, Suntory Hall w Tokio, Teatro Colon w Buenos Aires, Royal Festival Hall w Londynie i in.) oraz był gościem znanych międzynarodowych festiwali muzycznych w Holandii (Flanders Festival), Pradze, Lozannie, Berlinie, Warszawie, San Antonio, Perth i Istambule. Jako solista Orkiestry Filharmonii Narodowej w Warszawie odbył wiele tournées koncertowych po Anglii, Irlandii, Chinach, Japonii, USA, Niemczech i Szwajcarii. Wykonywał Koncert fortepianowy Witolda Lutosławskiego pod dyrekcją kompozytora.

Pianista dokonał wielu nagrań dla polskich i zagranicznych rozgłośni radiowych i stacji telewizyjnych. Dla firm płytowych Polskie Nagrania "Muza", CD Accord, Pony Canyon, Wifon, BeArTon, EMI, Sound, Naxos, Olympia, BBC Classic, utrwalił dzieła Chopina (m.in. oba koncerty fortepianowe, kilkakrotnie), Paderewskiego (Koncert fortepianowy a-moll, Fantazja polska), Lutosławskiego (Koncert fortepianowy), Szymanowskiego (IV Symfonia koncertująca), Brahmsa, Musorgskiego (Obrazki z wystawy) i Bałakiriewa (Fantazja wschodnia "Islamej").

Od 1997 roku Piotr Paleczny jest profesorem fortepianu w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Prowadził kursy mistrzowskie dla pianistów w Warszawie, Tokio, Hamamatsu i Londynie. Był jurorem międzynarodowych konkursów pianistycznych w Paryżu, Santander, Tokio, Pradze, Cleveland, Hamamatsu i Warszawie (Konkursy Chopinowskie 1985, 1990, 1995, 2000).

Od 1993 roku pianista sprawuje funkcję dyrektora Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach Zdroju.

Artysta odznaczony został wieloma wysokimi i prestiżowymi odznaczeniami polskimi oraz zagranicznymi, m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, meksykańskim Orderem "Aguila Azteca", Złotym Medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis".

Karol Radziwonowicz

Karol Radziwonowicz jest wszechstronnym pianistą wykształconym w Polsce i USA. Naukę gry na fortepianie rozpoczął w Warszwie u ojca Henryka Radziwonowicza, a kontynuował u Aleksandry Sosnowskiej i Barbary Muszyńskiej. Następnie, jako stypendysta fundacji Fulbright'a, doskonalił swe umiejętności w Indiana University School of Music w Bloomington, USA - pod kierunkiem wybitnego pianisty-pedagoga Georgy Sebok'a.

Radziwonowicz od wielu lat prowadzi ożywioną działalność artystyczną koncertując ze znanaymi orkiestrami symfonicznymi oraz dając recitale solowe w Polsce i zagranicą. Wymieńmy kilka występów, do których artysta przywiązuje szczególną wagę — wykonanie Błękitnej Rapsodii G. Gerschwina w dużej sali Concertgebouw w Amsterdamie (maj 2006) — inauguracja sezonu koncertowego Societe des Concerts de Friburgh w Szwajcarii wykonaniem Koncertu b-moll P. Czajkowskiego (październik 2005) — Koncert F. Chopina w Festspielehause w Salzburgu (maj 2003) — Koncert W.A. Mozarta w Berlińskiej Filharmonii (październik 2003) — Fantazja Polska I.J. Paderewskiego w Carnegie Hall, w Nowym Jorku 4 listopada 2001 r. Radziwonowicz bierze udział w międzynarodowych festiwalach muzycznych: Paryż, Moskwa, Warszawa, Duszniki Zdrój, Quebeck, Praha, San Francisco, Berlin Salzburg, Tokio , Mediolan, Pecara, a jego podróże artystyczne prowadzą przez wszystkie kontynenty.

Pianista zajmuje się również działalnością pedagogiczną prowadząc klasy mistrzowskie, zapraszany przez uczelnie w Tokio, San Francisco, Hawanie, San Jose czy Lublianie; a w Polsce w Krakowie i Wrocławiu. Z przyjemnością również przyjmuje role jurora w rozmaitych konkursach pianistycznych w kraju i zagranicą — np. XV Międzynarodowy Pianistyczny Konkurs im. Fryderyka Chopina 2005 w Warszawie (juror pierwszego eliminacyjnego etapu).

Jako jedyny pianista na świecie, Karol Radziwonowicz nagrał wszystkie fortepianowe dzieła Ignacego Jana Paderewskiego (nagroda francuskich krytyków Diapazon), a także wszystkie utwory Fryderyka Chopina na fortepian z orkiestrą w wersji kameralnej, z kwintetem smyczkowym I Solisti di Varsavia pod dyrekcją Tomasza Radziwonowicza (nominacja do nagrody Fryderyk,1998).

Ewa Sławińska-Dahlig

Absolwentka Instytutu Muzykologii na Uniwersytecie Warszawskim (2003). Stypendystka programu Socrates-Erasmus w Musikvidenskabeligt Institut Københavns Universitet w Danii (2002/03); stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (stypendium twórcze; 2009, 2014).

Współpracowała z Fundacją Wydania Narodowego Dzieł Fryderyka Chopina, Narodowym Instytutem Fryderyka Chopina. Prowadzi specjalistyczne badania źródłowe nad życiem i twórczością wybitnego ucznia Fryderyka Chopina – Adolpha Gutmanna. Autorka kilku książek, redaktor, autorka kilkudziesięciu artykułów naukowych i popularnonaukowych o tematyce chopinologicznej i etnomuzykologicznej.

Laureatka nagród w dziedzinie upowszechniania i ochrony dóbr kultury za szczególne zaangażowanie w pracę na rzecz kultury (Nagroda Marszałka Województwa Łódzkiego za osiągnięcia zawodowe, 2007; Nagroda Marszałka Województwa łódzkiego w kategorii „Osobowość”, 2013).

Animator kultury, badacz muzyki tradycyjnej Polski środkowej, członek jury przeglądów folklorystycznych, jako instruktor związana z Łódzkim Domem Kultury w Łodzi (od 2002).

Ryszard Sławiński

Rocznik 1943, urodzony w Modlimowie w woj. szczecińskim. Od 1945 roku wychowywał się i ukończył szkołę podstawową w gminie Zduny pod Krotoszynem. W latach 1957 – 1961 uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego w Krotoszynie i Miliczu, w którym zdał maturę. W latach 1962-1967 ukończył Uniwersytet Wrocławski uzyskując tytuł magistra polonistyki. W latach 1978 – 1979 ukończył Podyplomowe Studium Dziennikarstwa na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Od 1965 roku wykonuje zawód dziennikarza.
W latach 1997 – 2004 był Senatorem Rzeczpospolitej IV i V kadencji, pełniąc w latach 2001 – 2004 funkcję przewodniczącego Senackiej Komisji Kultury i Środków Przekazu. W latach 2004-2005 był członkiem Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Od 2006 roku na emeryturze. Mimo niej jest aktywny zawodowo współpracując z prasą periodyczną oraz portalami internetowymi. Jest od 2011 roku współpracownikiem regionalnej telewizji „Wielkopolska”.
Od 1974 roku jest członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich a od 1982 r. Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczpospolitej Polskiej, od 2008 roku członkiem Zarządu Głównego SD RP.
Od 1999 roku społecznie działa w ruchu chopinowskim w Żychlinie k. Konina. Swoją aktywnością współuczestniczył w „odkryciu” Fryderyka Chopina w Żychlinie. W latach 2002 – 2014 przewodniczył Kołu Towarzystwa im. Fryderyka Chopina w Żychlinie k. Konina. W roku Jubileuszu 200 rocznicy urodzin F. Chopina pod jego kierownictwem przeprowadzono konkurs i wzniesiono w Żychlinie pomnik młodego Fryderyka Chopina. Środki finansowe zapewniło Starostwo Powiatowe w Koninie oraz społeczna zbiórka. W latach 2004 – 2013 był Dyrektorem Festiwalu w Koninie – Żychlinie „Chopinowskie Interpretacje Młodych”. W latach 2006 – 2007 – był członkiem Rady Programowej Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina w Warszawie. W grudniu 2016 roku został wybrany członkiem Zarządu Towarzystwa im. Fryderyka Chopina w Warszawie.
W 2013 roku odznaczony brązowym Medalem Zasłużony Kulturze „Gloria Artis”. Jest odznaczony Brązowym i Złotym Krzyżem Zasługi. Jest też wyróżniony m.in. odznaką „Zasłużony dla Konina” i „Zasłużony dla Województwa Wielkopolskiego”.

Józef Stompel - wiceprezes zarządu

Wiceprezes Towarzystwa im. Fryderyka Chopina, należy do czołowych polskich wirtuozów oraz pedagogów fortepianu. Całe życie artystyczne i działalność pedagogiczną związał ze Śląskiem. Studiował w klasie fortepianu Wandy Chmielowskiej w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach, kończąc studia w 1959 roku dyplomem z wyróżnieniem. Umiejętności pianistyczne doskonalił w Salzburgu pod kierunkiem Brunona Seidlhofera.

Józef Stompel szybko skonfrontował swój talent na międzynarodowym i krajowym forum pianistycznym. Jeszcze jako student zdobywał laury, m. in. w Ogólnopolskim Konkursie Mozartowskim i Międzynarodowym Konkursie im. Enescu w Bukareszcie. W 1960 roku artysta uzyskał wyróżnienie w VI Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina.

Profesor Józef Stompel dzieli swoje życie zawodowe pomiędzy występy artystyczne i pracę pedagogiczną. Jako wybitny pianista jest zapraszany do udziału w renomowanych festiwalach, takich jak "Warszawska Jesień", Chopinowski w Dusznikach Zdroju, Mariańskich ł¿aźniach i Antoninie oraz Pianistyki Polskiej w Słupsku. Ostatnio koncertował dwukrotnie w nowojorskiej Carnegie Hall, gdzie na jednym z koncertów w dużej sali prezentował utwory Paderewskiego, Szymanowskiego i Chopina.

Wielką pasją artysty jest odkrywanie niesłusznie zapomnianych kompozycji polskich kompozytorów. Profesor Stompel wykonuje je na estradach koncertowych i nagrywa dla radia, telewizji i na płytach. To dzięki niemu zabrzmiały po raz pierwszy, lub ponownie po wielu latach, dzieła fortepianowe, m.in. Bolesława Szabelskiego, Józefa Talarczyka, Jerzego Gablenza, Zygmunta Stojowskiego, Witolda Friemanna, a także kompozycje najnowsze w tym Romualda Twardowskiego, Krzysztofa Baculewskiego, Edwarda Bogusławskiego, Jana Wincentego Hawela, Józefa Świdra i innych.

Z dokonanych nagrań prof. Stompel ceni sobie szczególnie płyty z utworami solowymi Władysława Żeleńskiego (Polskie Nagrania) oraz utwory Chopina i Gershwina nagrane dla wytwórni Classicord.

W działalności pedagogicznej profesora Stompla szczególnie pasjonuje praca z najmłodszymi pianistami. Rozpoznaje talenty, m. in. podczas wizyt w szkołach oraz jako juror konkursów. Niektóre z dzieci trafiają potem do jego klasy, gdzie znajdują fachową pedagogiczną opiekę. Metoda profesora sprawdza się, czego dowodem są liczne nagrody na międzynarodowych konkursach, zdobywane już przez kilkunastoletnich podopiecznych profesora Stompla oraz studentów i absolwentów jego klasy w Akademii Muzycznej w Katowicach.

Profesor Stompel prowadzi również kursy mistrzowskie w Belgii, USA, Urugwaju, Japonii, Korei i Kanadzie. Zasiada w jury konkursów pianistycznych w wielu krajach świata, był również jurorem XIV Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Dwukrotnie został wyróżniony Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki Pierwszego Stopnia. Ostatnio przyznano profesorowi Medal Edukacji Narodowej.

 

 

Dyrektor Generalny TiFC:

Antoni Grudziński

Pochodzi z rodziny o bogatych tradycjach muzycznych. Dziadek Antoni Grudziński był kompozytorem, pianistą oraz dyrektorem Instytutu Muzycznego, ojciec Czesław Grudziński był cenionym kompozytorem i pedagogiem.
Po uzyskaniu dyplomu Szkoły Muzycznej (fortepian), Antoni Grudziński ukończył Wydział Muzykologii na Uniwersytecie Warszawskim. Od początku lat siedemdziesiątych do chwili obecnej prowadzi działalność pisarską i publicystyczną (recenzent muzyczny), na łamach wielu czasopism polskich. Początkowo pracował jako wykładowca w szkole muzycznej następnie jako ekspert do spraw muzyki poważnej w Polskiej Agencji Artystycznej "Pagart". Był także kierownikiem Działu Koncertowego w Warszawskim Towarzystwie Muzycznym. Przez wiele lat współpracował z Festiwalem Pianistyki Polskiej w Słupsku jako członek komisji repertuarowej i opiniującej. Od 1998 do 2005 roku był członkiem Zarządu Towarzystwa im. Fryderyka Chopina i Międzynarodowej Fundacji im. Fryderyka Chopina. Był członkiem jury V, VI i VII Międzynarodowego Konkursu Płytowego „Grand Prix du Disque Fryderyk Chopin”, a w VII edycji tego Konkursu (2010 r.) był też przewodniczącym jury. Jest autorem licznych artykułów, recenzji, omówień programowych na płytach polskich i zagranicznych firm fonograficznych, a także (wspólnie z bratem, Albertem Grudzińskim) książki pt. "Kult Chopina w Polsce" (wydanej w Polsce, Albanii i Japonii). Napisał też pracę o muzyce polskiej (od średniowiecza po czasy dzisiejsze) zamieszczoną w książce „The Polish Cultural and Scientic Heritage at the Third Millenium” wydanej w 2003 roku w Londynie. W roku 2008 znane krakowskie wydawnictwo muzyczne „Musica Iagellonica” opublikowało jego książkę „Fryderyk Chopin. Przewodnik po życiu i twórczości”, która w tym też roku zostanie wydana w Albanii i na Litwie. W roku 2011 ukaże się jego kolejna książka „Józef Sikorski (1813-1896)”, która jest biografią najwybitniejszego polskiego krytyka muzycznego XIX wieku i pierwszego w Polsce autora pracy o Fryderyku Chopinie i jego twórczości.

Od 2005 roku Antoni Grudziński jest Dyrektorem Generalnym Towarzystwa im. Fryderyka Chopina.

 

Zarząd Towarzystwa im. Fryderyka Chopina został wybrany podczas Walnego Zgromadzenia 11 grudnia 2016 roku drogą głosowania przedstawicieli ponad 100 członków TiFC, w tym zrzeszonych w kołach chopinowskich działających w całym kraju. Nowy Zarząd ukonstytuował się na swym pierwszym posiedzeniu.

Prezesem TiFC jest prof. Kazimierz Gierżod, znany pianista, wieloletni rektor warszawskiej Akademii Muzycznej, wychowawca kilku pokoleń pianistów polskich i zagranicznych, juror wielu prestiżowych konkursów pianistycznych, w tym Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina.

Wiceprezesami TiFC zostali wybrani profesorowie: Bronisława Kawalla, koncertująca pianistka i ceniony pedagog Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie oraz Józef Stompel, uznany pianista i pedagog katowickiej Akademii Muzycznej, w której prowadzi klasę fortepianu.

W składzie Zarządu TiFC znajdują się również profesorowie: Piotr Paleczny, czołowy polski pianista, profesor Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, Zbigniew Lasocki, były dyrektor Filharmonii Łódzkiej, Andrzej Jasiński, pianista i pedagog katowickiej Akademii Muzycznej, przewodniczący jury XIV i XV Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w latach 2000 i 2005, Karol Radziwonowicz – wszechstronny pianista i pedagog wykształcony w Polsce i USA, Andrzej Komorowski, doradca i mediator rodzinny, publicysta, członek Zarządu od 1992, Albert Grudziński, muzykolog i były, wieloletni Dyrektor Generalny TiFC, Andrzej Leraczyk – dyrektor festiwalu “Chopin w Barwach Jesieni” – Antonin, Ryszard Sławiński, polityk, dziennikarz, senator IV i V kadencji, od 2004 do 2005 członek Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, Ewa Sławińska-Dahlig – muzykolog, autorka książek oraz kilkudziesięciu artykułów popularno-naukowych, których tematyka koncentruje się wokół tematyki chopinowskiej oraz folkloru muzycznego regionów Polski środkowej.